بــوی عـطــر یــار دارد جمـعه ها

وعــــده دیـــدار دارد جمــعه ها

جمــعـه هـا دل یاد دلبـر مـی کنـد

نغمه یا ابـن الـحسن سـر مـی کنـد 

 غروب پنجشنبه بي قرارم / شبيه جمعه ها چشم انتظارم

     فقط يك جمعه مي آئي ولي من / تمام جمعه ها را دوست دارم ...

با گناهاني كه از خود ساختيم 

ما ظهورت را عقب انداختيم ...

 ویرانه نه آن است كه جمشید بنا كرد 
 
ویرانه نه آن است كه فرهاد فرو ریخت
 
ویرانه دل ماست كه هر جمعه به شوقت  
 
صد بار بنا گشت و دگر باره فرو ریخت 

شـایـد آن روز که " ســهـراب" نوشـت :

تـا شقـایق هست زنـدگـی بایـد کــرد ...

خـبـری از دل پـر درد گــل یـاس نـداشــت.

بایـد اینـطـور نـوشــت :

هر گلـی هسـت ...

چــه شـقــا یــق چــه گــل پـیـچــک و یــاس

تــا نیــایــد آقــا

زنـدگـی دشـــوار اســـت.

در راه عزيزي است كه با آمدنش
هر قطب ‌نما ، قبله‌ نما خواهد شد...

يك نفر مي‌گفت مهدي جمعه‌ها در كربلاست

به انتظار و اميدي نشسته ام که بيائي ، بيائي و گره از کار بسته ام بگشائي

    دلم گرفته ازين جمعه هاي خلوت و غمگين ، دلم گرفته ازين لحظه هاي تلخ جدائي

    غبار آمدنت را نديد قطره ی اشکي ، اشاره اي به ظهورت نکرد دست دعائي