محمودی و از نژاد نوروز تویی

در سنگر عشق همیشه پیروز تویی

سوگند به آیه آیه دفتر عشق

مظلومتر از رجایی امروز تویی

از نسل گل و نجابت و نور تویی

محبوب زمان به وادی نور تویی

سوگند به واژه واژه ی دفتر عشق

مظلومترین رئیس جمهور تویی

(جاوید)

باید که دهم در ره شیطان دو جهان را (کافشین)

ای دوست به راه عشق صفا باید کرد

عهدی که نموده ای وفا باید کرد

تا خویشتنی وصل به جانان نرسی

خود را به ره دوست فنا باید کرد (امیر)

تو که آهسته می خوانی قنوت لحظه هایت را

میان ربنای سبز دستانت، دعایم کن ... (جاوید)

(جاوید)

خلیل آتشین تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد چرا نیامدی

برای ما که خسته ایم و دلشکسته ایم، نه!

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

(جاوید)

آقا جون

از خدابخواه تو گریه های حیدریت

واسه تو یه خورده قابلم کنه

گر در ره جانان ندهم من دل و جان را

باید که دهم در در ره شیطان دو جهان را

در ساحل غدیر جهان طفل مکتب است

عیدی که پاگشایی انوار در شب است

در فتنه های آخر وقت و زمان غدیر

حلال مشکلات جهان معذب است

فصل ها در هم و برهم شدند

زندگی ها همه درهم شدند

چشم ها بسته دهان ها همه باز

با حیا ها چقدر کم شدند

گرچه عباس نه حتی حسنش آنجا بود

فاطمه صاحب آن قدرت بی همتا بود

کشتن خیل منافق به دمی بود ولی

صبر سرلوحه اعمال بنی طه بود

زمین شد زغفلت کثافتکده

زمان گشته از کفر آفتکده

در این دوره خشگلی های زشت

بیا باغبان تا به جا مانده کشت

تو جلوه هر پنج تن آل عبایی

در داغ پیمبر غم زهرا به عزایی

همراز علی در شب قدری چه صفایی

همدوش حسن همنفس صبر خدایی

تو آینه نور حسین و شهدایی ... زینب

 از هجر تو غروب حرف خوبی نزدیم

در ساحل تو مثل به جوبی نزدیم

ای یازدهم سروش فریاد خدا

رفتی و دگر می ربوبی نزدیم (شهادت امام حسن عسگری علیه السلام)

ای فخر تمام کهکشانها

ارباب دریچه زمانها

در روز طلوع طلعت تو

شادند تمام آسمانها

بی نام تو هرچه گفتیم باد هواست

بی یاد تو باده های ما باشد ماست

در عالم ادعای عشق و مردی

یک کلمه ز صد هزار کی باشد راست

گویند حلال زاده چون داییست

این کلمه اگرچه از سر دانائیست

اما به جهان اگر به دقت نگری

یک شاخه به اندازه اصل اعلا نیست

به رسیدن بهاران

سحرت ستاره باران

که شبی گذشت سنگین

شب تلخ روزگاران

تا شب شهاب باران شد دیدگان جانت

یادی ز تشنگان کن با اشک دیدگانت

اهر جا که دیدی یک گل نیلوغر آبی

جایی که می افتد به دریا بال مرغابی

وقتی که دارد موج دریا حال بی تابی

آنجا که دارد چشم عاشق رنگ بیخوابی

ما را به یاد آور

از خاله خوبم آب اندوخته ام

علم و ادب و شرافت آموخته ام

او هست چو مادرم خدا یارش باد

از هر شر و بد خدا نگهدارش باد

هنگام ورود خود به ما گفت بهار
با «سیصد و سیزده» قراری داریم!

(حاج سعید حدادیان)

ای خانه ات آیاد، خراباتت کو؟

در شهر نشانه ای ز تبلیغ تو نیست

ای عشق ستاد انتخاباتت کو؟

(ویژه انتخابات)

ای رهبر حق ندبه خوانانت کو؟

در میکده دوش، زاهدی دیدم مست          تسبیح به گردن و صراحی در دست

که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی